گفت و گو با خود

   گفت و گو با خود

گفت و گوی شخصی یا همان گفت و گو با خود ، رفتاری است که به صورت طبیعی در تمام ساعات بیداری ، انجام می دهیم .
این مکالمات هرگز ساکت نمی شوند و همیشه وجود دارند .
شاید بتوان گفت یکی از نشانه های زنده بودن ما مکالمه با خودمان است .
گفتگوی درونی ، زبان خاص خود ماست و صدایی است که تنها برای خود ما قابل درک می
باشد.
دلیل مهم شکل گیری عادات ، باورهای روزانه و شخصیت فردی  همین مکالمات با خود هستند .
بخش قابل توجهی از مدیریت ذهن وانجام رفتارهای اجتماعی از طریق تعامل با خود شکل می
گیرد .

گفت و گو با خود

این فرایند با ورود پیام از طریق حواس پنجگانه آغاز می شود . سپس ذهن تفسیری در خصوص آن موضوع خاص ایجاد می کند و در نتیجه هیجانی در ما روشن می شود .
احساس برانگیخته شده ، ندایی در ما ایجاد می
کند که همان زبان درونی ماست .
از آنجا که حاصل این گفتمان در تمام وجود ما منتشر می
شود ، می تواند حمایت کننده و تقویت کننده و یا مخرب و تضعیف کننده باشد . می تواند تشویق کند و انگیزه ببخشد ، یا سرزنش کند ، امید را بگیرد و آرام آرام اختلالات روانی ایجاد نماید .
یک ضرب المثل ژاپنی میگوید
" از خود بد نگویید . چرا که جنگجوی درون ، سخنان شما را می
شنود و تضعیف میشود . "
حرف زدن با خود بعنوان یک مکانیزم
self-Regulatory ( خود تنظیمی ) در نظر گرفته می شود .
اگر مهارت کافی و تسلط لازم در گفت و گوی درونی  به دست آید ، میتواند موجب پذیرش خود ، عشق به خود ، ایجاد ثبات بیشتر در رفتار و گفتار ، بهره وری  بهینه ، بالا بردن کیفیت و بهبود سبک زندگی گردد .

به مدت یک روز به گفتگوی با خود دقت کنیم . ببینیم آیا جملات ذهنمان حمایتگرند یا منتقد ؟ چقدر افکارمان صادقانه و دقیقند ؟ آیا به موضوعات تکراری می پردازیم ؟ آیا برچسب می زنیم ؟ واکنش ذهنی ما به وقایع چقدر است ؟
اگر یاد بگیریم چگونه گفتمان با خود را به سمت درست هدایت کنیم ، می
توانیم از آن ابزاری قدرتمند برای افزایش عزت نفس و اعتماد به نفس و نیز مدیریت هیجانات منفی بسازیم .
در این مسیر لازم است :
* به هنگام گفتگوی درونی ، خود را به صورت دوم و سوم شخص مورد خطاب قرار دهیم . افرادی که از لفظ من استفاده میکنند به مرور تاثیرات مخربی دریافت می
کنند .
* درست است که مرور ذهنی در باره مسائل به انتخاب درست منتهی می
شود اما مرور پی در پی جملات ، خصوصا خودگویی های منفی ،  می تواند از مسئله ای کوچک ، مشکل بزرگ بسازد و به نشخوار ذهنی تبدیل شده ، اضطراب به دنبال آورد .
* دقت داشته باشیم لحن صدا و نوع کلماتی که در گفتگو با خود به کار میبریم ، در فرمول بندی ذهن ما بسیار موثرند .
لحن کلام و زبان گفتاری زمینه ساز عزت نفس هستند . استفاده از کلمات حمایت کننده در برابر کلمات همراه بار مخرب ، زندگی را دگرگون می
کند .
به یاد بسپاریم ، گفت و گوی درونی ، گفتگو با مهم ترین فرد زندگیمان یعنی " خود ما "  است و میتواند آغازگر خودآگاهی باشد .
خودآگاهی که اولین و مهمترین مهارت زندگی است .  

 زهرا پورعزت

ارشد روانشناسی . مشاور پیش از ازدواج ، زوج درمانگر،  مشاور فردی