تصورات غلط در مورد درون گرایی

تصورات غلط در مورد درون گرایی

بسیار زیاد می بینیم که ویژگی هایی همچون خجالتی بودن، اظطراب اجتماعی، ناتوانی در برقراری ارتباط، اعتماد به نفس پایین، منزوی بودن، افسردگی،و ... را به عنوان تعاریفی از شخصیت درونگرا در نظر می گیرند.


چنین توصیفاتی مطلقا اشتباه هستند، هر چند ممکن است فردی که دارای شخصیت دورنگراست ویژگی های بالا را هم داشته باشد که البته داشتن این ویژگی ها نشانه ای از وجود یک مشکل است و نه تعریف یک تیپ شخصیتی.

نکته دیگری که به نظرم می رشد این است که اصلا چرا این جریان به راه افتاده که انسان ها را بزور در یک تیپ شخصیتی بگنجانیم و بعد هم سعی کنیم بر اساس این تعاریف غلط دیگران را قضاوت و پیش بینی کنیم؟

تصورات غلط در مورد درون گرایی

چنین چیزی از لحاظ علمی امکان پذیر نیست.

به هر روی اگر فرض کنیم که شخصی درونگراست، اصلی ترین نکاتی که دیگران باید به جهت بهبود کیفیت رابطه با این افراد در نظر بگیرند به این شرح است:

1)   فرد درونگرا در ارتباط با دیگران نیازمند این است که از او سوال پرسیده شود تا پاسخ دهد و مکالمه ادامه یابد.

افراد درونگرا غالبا بدون اینکه سوالی از آن ها شود، صحبتی نمی کنند و این امر نه به دلیل خجالتی بودن یا مخفی کاری او بلکه به این خاطر است که توضیحات اضافه را نیاز نمی بینند. اما اگر از آن ها سوال پرسیده شود، به راحتی و صراحت پاسخ خواهند داد.

به همین ترتیب آن ها از پرسیدن سوالات اضافه نیز پرهیز می کنند و اگر قصد به ادامه مکالمه با آن ها را دارید باید خودتان ادامه دهنده باشید.

2)   به تنهایی و خلوت آن ها احترام بگذارید.

نیاز به تنهایی در این افراد لزوما به معنی ناراحت یا افسرده بودن، منزوی بودن و یا بی احترامی کردن نیست!

دکتر بهراد زادافشار